เปรียญธรรม ๙ ประโยค : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 551 / 734

ประโยค - มังคลอดีกว่าปีนี้เปนปล เช่น ๓ หน้า 254 [๒๔๙] ความไม่ประมาณนี้มีอุปการะมากในธรรมหาโทษมิได้ เพราะเป็นไปแต่เพื่อยกคุณให้เกิดขึ้น ด้วยประการฉนี้ ด้วยเหตุฉนั้น พระธรรมสนามดี เมื่อจะแสดงธรรมแก่กุล

บทนี้เน้นความไม่ประมาณในคุณธรรมที่มีอุปการะมากในธรรมของพระพุทธเจ้า โดยกล่าวถึงความสำคัญในการบำเพ็ญคุณธรรมต่างๆ และอิทธิพลที่มีต่อการประกอบชีวิตตามหลักธรรม ในการพัฒนาจิตใจและสัมมาทิฐิที่นำไปสู่อริยสัจแ

ประโยค - มงคลดิถีที่เป็นเปล เล่ม ๑ - หน้าที่ 255 โดยนัยเป็นต้นว่า 'ภิกษุทั้งหลาย สัตวทั้งหลายมีประมาณเท่าใด ไม่มีเท้าก็ ๒ เท้าก็ ๔ เท้าก็ดี เท่าก็ดี เท่ามากก็ดี มีรูปก็ดี ไม่มีรูปรก็ดี มีสัญญาก็ดี ไม

เนื้อหาเกี่ยวกับความไม่ประมาณในสัตว์และกุศลธรรม โดยยกตัวอย่างจากคำสอนของพระพุทธเจ้าที่กล่าวถึงธรรมะที่ไม่มีประมาณ และสอดคล้องกับพระเจ้าโคที่บอกว่าความไม่ประมาณเป็นทางสู่อมตธรรม นอกจากนี้ยังมีการอธิบาย

ประโยค ๕ คำแห่งนี้ เรียงแรงและกำลังของพระธรรมกถีนั้นแลเป็นประมาณ." [๒๔๓] ภิกษุสูตรนี้ว่า "สองบวกว่า สุขพฤกษ์ อุปสรรค คือ มีอุปการะแก่ความปฏิบัติต่อถอมีประโยชน์ทั่วไป. ดังนี้ พระอรรถถากถายักล่าวว่า "อ

บทความนี้กล่าวถึงการเจริญวิถีสมาคมซึ่งเป็นการกระทำที่จำเป็นสำหรับการพัฒนาความรู้และปัญญาในพระธรรมกถี โดยเน้นอุปการะและความสำคัญของการปฏิบัติที่ส่งผลประโยชน์ให้แก่สังคมทั่วไป อธิบายความสัมพันธ์ระหว่างว

ประโยค 5 - มั่งคลังที่เป็นป่า เล่ม 3 - หน้า 257 คือ ประกาศแล้วว่า "ความไม่ประมาทมีอยู่ในกุศลธรรมทั้งหลายถึงพร้อมแม้ด้วยประกายอย่างนี้, มีอุปมามาก แม้ด้วยประกายอย่างนี้" พระอรรถกถากล่าวว่าคำว่า ' ยุฏิฏ

เนื้อหาได้กล่าวถึงความไม่ประมาทว่าเป็นยอดของกุศลธรรม มีการอธิบายผ่านพระอรรถกถา และแสดงใหเห็นว่าความไม่ประมาทเป็นเหตุให้สามารถทำกุศลธรรมได้อย่างมากมาย โดยอ้างอิงหลักธรรมและมีการยกตัวอย่าง เพื่อให้เห็นค

ประโยค ๑- มังกลีด่าที่เป็นเปล เล่ม ๓ - หน้าที่ ๒๕๙ คุฏตนะนิยาย และอรรถกถามหัตถกิจในคัมภีร์โบราณว่า "บรรดาเหล่านั้น บทว่า ชุคลานี คือ ผู้มีฤทธิ์ฉับพลันไปบนพื้นผิว. บทว่า ปานนี คือ แห่งพวกสัตว์มีเท้า รอ

บทความนี้พูดถึงความไม่ประมาทในธรรมะ โดยยกตัวอย่างจากคัมภีร์โบราณที่อธิบายถึงรอยเท้าและฤทธิ์ของผู้ที่มีความไม่ประมาท ผลดีจากการไม่ประมาทนำไปสู่การบรรลุคุณธรรมที่สำคัญในชีวิต ทำให้ผู้คนมีความกล้าหาญในกา

ประโยค ๕ - มังคลัตถีทิเทปนีปล เล่ม ๓ - หน้าที่ 260 พระผู้มีพระภาคจิตตรัสไว้ว่า "ภิญญาทั้งหลาย ความไม่ประมาณอันภิญญา ควรบำเพ็ญด้วยฐานะ ๔. ภิญญาทั้งหลาย ความไม่ประมาณอันภิญญูควร นำภิญญาด้วยฐานะ ๔ เป็นไ

พระผู้มีพระภาคจิตตรัสถึงความสำคัญของการบำเพ็ญภิญญาและความไม่ประมาณในการรักษาจิตด้วยสติ การเจริญกุศลจิต และการหลีกเลี่ยงความหลงผิด ทั้งนี้มีการพูดถึงฐานะที่ควรบำเพ็ญเพื่อให้เกิดเจริญกุศลและการดำเนินชีว

ประโยค ๕ - มังคลัตถิที่ปิขึ้นแปล เล่ม ๓ หน้า 261 เครื่อง ...จิตของเราอย่าหลงในธรรมเป็นที่ตั้งแห่งความหลง, ความไม่ประมาทเป็นธรรมรักษาจิตด้วยสติอภิวัฒน์ควรทำตามสมควรแต่วาม จิตของเราอย่ามัวนในธรรมเป็นที่

เนื้อหาพูดถึงการดูแลจิตใจ ไม่ให้หลงในธรรมและส่งเสริมความไม่ประมาท โดยการใช้สติเพื่อรักษาจิตจากความหลงมึนเมาและโทสะ การทำตามความเหมาะสมร่วมกับคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า จะช่วยให้จิตสงบและไม่หวั่นไหวทั

ประโยค- มังคลัตถติปิ นี้เป็นแปล เล่ม ๕ หน้า ที่ 3 ตปธรรมอย่างยิ่ง. ศีลชื่อว่าตะ (มา) ในโคลงสกัลปชาดก "เราจักละถามทั้งหมดค่ะ." อุโบสถกรรม ชื่อว่าตะ (มา) ในบทหลังสกัลป์ว่า "เราพิจารณาเห็นคุณธรรมเหล่านี้

เอกสารนี้เน้นถึงความสำคัญของการปฏิบัติธรรมในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะการรักษาศีลและการศึกษา พระพุทธศาสนาเสนอแนวทางต่างๆ ในการพัฒนาคุณธรรม เช่น ทาน, ศีล, ความซื่อสัตย์, และความอดทน เพื่อให้ประชาชนมีความสุข

ประโยค - มงคลคติท่านนี้แปล เล่ม ๕ หน้า ที่ ๕ อังคุตตรนิทาน พระผู้มีพระภาคจึงตรัสว่า "ภิญญุหลาย หลักญุ ชื่อว่า เป็นผู้มีวารอันคุ้มครองแล้วในอินทรีย์ทั้งหลายอย่างไร ? ภิกษุ ทั้งหลาย ภิกษุในธรรมวินนี้ที่

เนื้อหาเกี่ยวกับอภิญญาและอินทรีย์ในพระธรรม โดยเน้นถึงความสำคัญของการสำรวมอินทรีย์เพื่อการเข้าถึงอภิญญาที่แท้จริง พระผู้มีพระภาคตรัสว่า บุคคลที่ไม่สำรวมอินทรีย์จะไม่สามารถบรรลุอภิญญาได้ การไม่ถือโดยนิม

ประโยค - มังคลัตถทีปิ้นแปล เล่น ๕ หน้าที่ 6 อินทรีย์ทั้งหลาย." ปรกานวิสาส์สัอวิสุทธิธรรมว่า "หลายทว่า จะญาณ รูป ทีสิขวาม ความว่า เห็นรูปได้ด้วยญาณอันอัสสัมฤทธิ์ซึ่งสามารถในการเห็นในอัน ได้ไวหารว่า จัก

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์เกี่ยวกับอินทรีย์และญาณในพุทธศาสนา โดยเน้นการเห็นรูปได้ด้วยญาณอันอัสสัมฤทธิ์และความสัมพันธ์กับกิเลส นอกจากนี้ยังมีการอธิบายเกี่ยวกับตำแหน่งและบทบาทของอินทรีย์ที่มีอิทธิพลต่อ

ประโยค - มังคลัตถีนี้มีแปล เล่ม ๕ หน้า ๗ อานาจแห่งเหตุอันไม่ทั่วไป แท้จริง พระผู้มีพระภาค ทรงอ้างผลด้วย อานาจแห่งเหตุอันไม่ทั่วไป ดังอุทธาหรณ์ว่า "หน่อข้าวเหนียวเสียงกลอง" ฉนั้น อีกยันหนึ่ง กล่าวว่า อ

เนื้อหาเกี่ยวกับการวิเคราะห์อานาจแห่งเหตุและคำอัญเชิญในพระพุทธศาสนา โดยอ้างอิงอุทธาหรณ์และวินิจฉัยลักษณะของบุคลคดีในสังคม พร้อมความสัมพันธ์กับความสุขและการรู้จักตัวตน เช่น พุทธอาจารย์ครูได้สอนเกี่ยวกั

ประโยค - มังคลัตถทีนี้แปลเล่น 5 หน้num 8 อุปปาขานมิตุตุสุลาดี้ นี้ และอุปปาขานมิติดนั้น พึงทราบด้วยอำนาจแห่งความเพ่งอารมณ์นี้ นันไม่สมอ. เหตุแห่งราคา โทสะ และโมหะ ท่านกล่าวว่า “เป็นฤษฎนิมิต” เป็นฉัน โ

เนื้อหาพูดถึงการเข้าถึงความรู้และการวิเคราะห์กิเลสในมุมมองของพระพุทธศาสนา โดยอธิบายถึงอำนาจแห่งความเพ่งเพ่งอารมณ์และการเชื่อมโยงกับราคะ โทสะ และโมหะ รวมถึงความสำคัญของสัมปนในขบวนการนี้ และการทำความเข้

ประโยค - มังคลัตถทีนี้แปล เล่ม ๔ หน้า ๙ ว่า "เพราะเหตุแห่งการไม่สำรวมอินทรีย์คืออัญชะได" แล้วกล่าวอีกว่า "เพื่อประโยชน์แก่การปิดอินทรีย์คืออัญชะนั้น" ด้วยบรรประคูอศสัด ไม่กว่าว่า "เพื่อประโยชน์แก่การป

เนื้อหานี้กล่าวถึงการไม่สำรวมอินทรีย์โดยเฉพาะอัญชะและผลกระทบที่เกิดขึ้นจากการไม่สำรวมดังกล่าว เช่น ความซ่านไปของอิทธิมาที่เกิดขึ้น พระผู้มีพระภาคทรงแสดงให้เห็นเหตุแห่งการไม่สำรวมอินทรีย์อัญชะและเชื่อม

ประโยค - มังสิตตำแหน่งนี้แปล เล่ม ๕ หน้า ๑๐ มรรคว่า "ในคำว่า จตุฐานทรีย สวัส อนุปชาต เป็นดังนั้น สังวร หรือองค์สรอมัยไม่มีในจตุฐานทรีย ด้วยว่า ความมะลึกได้ดีดี ความ เป็นผู้มีสัตย์เพื่อนดี อยู่ไม่ขัดข้

บทเรียนนี้เน้นถึงความสำคัญของจตุฐานทรียและการเข้าใจความแตกต่างระหว่างสังวรและองค์สรอมัยเมื่อเกิดสำนึกดีและไม่ดีในจิตใจ. ชี้ให้เห็นว่าความไม่สำรวมในอริยนำมาซึ่งความไม่ดีและการขาดการควบคุมจิต. นอกจากนี้

ประโยค - มั่งคลาดนี้เป็นแปล เล่ม ๕ หน้า ๑๑ ชมประตู และท้องเป็นตัน เป็นอัญบุคคลระวังดีแล้วก็จริง, ถึงกระนั้น สิ่งของทั้งปวงภายในพระนคร ย่อมชื่อว่าบุคคลไม่ได้นักษา คุ้มครองอยู่นั่นเอง, เพราะพวกโจรพากัน

ในบทความนี้พูดถึงความสำคัญของการมีคุณธรรมและการป้องกันทรัพย์สินในพระนคร โดยเน้นว่าความสำเร็จและการคุ้มครองทรัพย์สินนั้นต้องมาจากการมีศิลธรรมและการปฏิบัติตนอย่างมีระเบียบ โดยการเปรียบเทียบประตูพระนครที

ข้อความที่อ่านข้อความในภาพคือ: ประโยค ๕ - มั่งคลาดนี้เป็นแปล เล่ม ๕ หน้า ๑๕ สงวนนี้ ชื่อว่า มีธีโอทัดปะเปสมิสาร ด้วยเหตุนี้ พระผู้มีพระภาคจึงตรัสไว้ในทุติยวรรค ทุติยปณิธานสัตตุกิมบท อังคุตตตร-นิทานว

บทความนี้พูดถึงความหมายของภิญญาเปรียบเทียบกับต้นไม้ที่มีความบริบูรณ์ โดยอธิบายถึงความสำคัญของการมีอิริยาสังขารและศีลในการพัฒนาจิตใจ เพื่อให้เข้าถึงความเข้าใจที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นในพระธรรมของพระผู้มีพระภา

ประโยค - มังกี่คลำนี้แปล เล่ม ๕ หน้า ๑๙ แก่พระราชบิดา มิกืออธิบายว่า พระนางจันทวดีนี้ ทำสมณะผู้มติสูงนี้ ผู้ชื่ออาญิ เพราะเป็นผู้แสวงหาคุณทั้งหลายมีสีสันเป็นต้น ให้เป็นผู้อภิบาล บุรษัยชื่อว่าคาชปูเพื

เนื้อหาในหน้าที่ ๑๙ ของมังกี่คลำ เล่ม ๕ สื่อถึงพระนางจันทวดีที่ทำให้สมณะผู้มติสูงมีความรู้ โดยการที่พระนางตระหนักถึงความสำคัญของการแสวงหาคุณและความเป็นผู้นำ นอกจากนี้ยังมีการพูดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

ประโยค - มังคลัตถาปีนี้แปล เล่ม ๕ หน้าที่ 20 ให้พระราชพระราชทานอภัยทานแก่มหาชนแล้ว ไปยังสถานของตน ตามเดิม ได้เป็นผู้มีมานไม่เสื่อม เข้าถึงพรหมโลกแล้ว เรื่องโปลิสาสับบาส จบ. นี้ความย่อเพียงเท่านี้ ส่วน

บทความนี้สรุปเรื่องมังคลัตถาปีและหลักธรรมเกี่ยวกับอินทรีย์สังวรที่สอนถึงการมีมานที่ไม่เสื่อมและการทำงานในชีวิต. เน้นถึง 8 สาเหตุของความเกียจคร้านและความสำคัญของการทำงานในธรรมวินัยเพื่อบรรลุคุณที่ดีและ

ประโยค - มังคลดิถีทูนี้แปล เล่ม ๕ หน้า ๒๑ อย่ากระนั้นเลย เราจะนอน (ดีกว่า)." เธอก็นอน ไม่ปรารถนาความเพียร ๆ ๆ เพื่อทำให้แจ้งชึ่งคุณที่ยังไม่ได้ทำแจ้ง ภิกษุทั้งหลาย นี้ เหตุของผู้เกี่ยวข้องที่ ๒ ภิกษุ

เรื่องราวเกี่ยวกับภิกษุที่มีความสงสัยเกี่ยวกับการทำงานและความเพียรในการปฏิบัติตน มีการกล่าวถึงการเลือกนอนเมื่อรู้สึกเหน็ดเหนื่อยและไม่อยากทำความเพียร เพื่อให้เกิดความเข้าใจเกี่ยวกับชีวิตและทางธรรม รวม

ประโยค - มังคลัตถทีนี่แปล เล่ม ๕ หน้า๕๒ ตามต้องการ, กายของเรานั้นหนัก ไม่ควรแก่การงาน เหมือนถั่ว ราชามอันชุม อย่างกระนั้นเลย เราจะนอน (ดีกว่า)" เธอก็นอน ฯลฯ นี้หนักของผู้เกี่ยวข้องข้อนี้๖ อภิญท้องหลาย

บทความนี้เน้นการอภิปรายเกี่ยวกับการนอนและความเพียร โดยมีการเปรียบเทียบกับพฤติกรรมของผู้ที่อ้างว่าทนทุกข์จนไม่สามารถทำงานได้ และการนำคำสอนของพระพุทธเจ้ามาผสมผสานในความคิด เช่น การทำงานและความสนใจในธรรม